W ciagu ostatnich dwoch tygodni zaopatrzylismy sie w elektronike na lata. Po pierwsze w koncu udalo mi sie kupic nowy telefon (to chyba jeszcze w poprzednim tygodniu, ale zapomnialem wspomniec). Czekalem na premiere nowego Pixela, ktory mocno mnie rozczarowal i ostatecznie znowu kupilem uzywke. Poprzedniego Pixela. A “oszczedzone” pieniadze natychmiast sobie poszly. Na konsole i na tablet. Jedno w ramach relaksu, drugie w ramach prezentu swiatecznego. Dobrze chociaz, ze telewizor ze smietnika.

Poza tym warte wspomnienia jest jedynie wyjscie na drinki. Niestety, ale firme zdecydowala sie opuscic Helena i w srode poszlismy do Orange Tree zeby ladnie ja pozegnac. Jej odejscie spowodowalo rowniez zaprzestanie moich praktyk biurowych, gdyż to głównie ona wynajdowała i koordynowała moje zajęcia… 

A weekend? Lenie z nas i nic nie zrobilismy oprocz mojego wyjscia na siatke w sobote i niedzielnej podrozy do Putney do kosciola.

I jest! Polmaraton w 1 godzine, 50 minut i 58 sekund! Alez jestem dumny z tej zony. I to jeszcze wygladala tak swiezo jakby caly mogla trzasnac. Szczegolnie porownujac do Vicky, ktora prawie zemdlala, czy Katie ktora poczula sie zle gdzies na ulicy.
Biegla tak szybko ze nie mialem nawet czasu pojsc cos zjesc, musialem tylko latac pomiedzy punktami, zeby jej wygladac i kibicowac.

Cala reszta tygodnia uplynela tylko w czekaniu na niedziele, wiec nie ma co pisac.

Uf, takiego tytulu jeszcze nie bylo a coraz trudniej jest je wymyslac kiedy w ciagu tygodnia nie dzieje sie nic oprocz standardowej pracy, cwiczen i wyjscia do kina?

No mniej standardowy byl czwartek, bo mielismy druga kolacje z okazji ukonczonego pomyslnie projektu Boodles. Tym razem tylko w ramach firmy. Prawdopodobnie bedzie czekala nas jeszcze jedna tym fundowana przez klienta. Az sie chce dobre projekty oddawac ;)

A Gosia dzisiaj trzasnela 20 kilosow z 8 minutami zapasu. Czyli jak doliczymy adrenalinke to jest spora szansa, ze plan polmaratonu w ciagu 2 godzin bedzie wykonany. No dumny z niej jestem bardzo.

Jako ze tydzien obfity w wydarzenia wszelakiej masci, tedy nie przedluzajac wstepu.
Gosia zaczela chodzic do biura. Pare godzin tygodniowo, z bardzo niewielka zaplata, ale niech sie wdraza w srodowisko biurowe. I pozostajac przy pracy, w czwartek wybralismy sie na kolacje firmowa z ludzmi z Boodles – strony internetowej ktora stworzylismy. Skonczylo sie jak zwykle na siedzeniu w pubie do polnocy i nawet Gosia dolaczyla na pare drinkow. Drinki zakonczyly sie zakladem z Anna, kto bedzie potrafil wiecej wypic. Nie wiem tylko kiedy zaklad zostanie sprawdzony.

Caly tydzien goscil u nas Milosz i z tej okazji pofolgowalismy sobie troche z jedzeniem odwiedzajac Sushi Cafe w poniedzialek i Bradys na Fish&Chips w piatek. Poza tym wieczorne drinki, jakies planszowki i tym podobne rozrywki.

A skoro juz o rozrywkach, to zamrazarka i kurczak postanowily zapewnic nam jej calkiem sporo. Chcielismy wyjac torebke z kurczakiem, a zostalismy z osmioma kilogramami i rozmrozona zamrazarka. Okazalo sie bowiem, ze nie jest dobrym pomyslem wkladanie torebek ze swiezym kurczakiem na scisk przy sciankach, bowiem maja one tendencje do przymarzania. Kompletnego. No nic tam, alesmy narobili cale kilogrmay jambalayi i pulled chickena i z powrotem do zamrazarki. Teraz jak nam sie nie bedzie chcialo gotowac, to zawsze cos sie znajdzie.

I pozostajac przy rozrywkach, weekend caly uplynal nam pod znakiem Gdanska. Na lotnisku z samego rana pojechalismy z Miloszem i tam rozdzielilismy sie na rozne samoloty. W ramach rewanzu z zeszlorocznej wizyty, tym razem my zjawilismy sie u Wioli i Piotrka. Wizyta udana i zaplanowana w kazdym calu, w sobote Gdynia, klify, molo i dwa Dary (przepiekne!) + domowka i Ewy (siostry Wioli). W niedziele troche kulturalniej Westerplatte i muzeum II Wojny Swiatowej. Szkoda tylko, ze takie wielkie i po 3 godzinach przeglodzenia sie, czlowiek zamiast dalej uczyc sie co sie to kiedys dzialo, myslal tylko o jedzeniu. Zakonczylismy niedziele nieco mniej kulturalniej, Piotrek zmyl sie do rodzinki, a Wiola zabrala nas na objazd po barach i pijalniach Starowki. W poniedzialek ostatni dzien na spokojniej juz molo w Sopocie, obiad i lot powrotny do Londynu. I juz z domku odliczamy kolejne miesiace do powrotu do Polski i nie dajemy sie zwariowac szefom i wspollokatorom.