Od czwartku nareszcie oficjalnie jesteśmy właścicielami mieszkania Ełckiego. Po zapłaceniu formalności, paru parafkach i podpisach kolejny akt własności już nasz.

Oprócz tego tydzień minął na wspominaniu ciepełka cypryjskiego, bo pogoda Polska zadecydowała, że nasz przedsmak zimowy da i temperatury zmuszały do zakładania cieplejszych kurtek…

W piątek odpaliliśmy sezon siatkarski w 8 osób. Poziom po tak długiej przerwie niezbyt wysoki, ale się poprawimy. A Gosia 3 razy w tygodniu na jakieś aerobiki, jogi, czy inne aktywności.

Weekend zaczęliśmy od szybkiej wizyty w Ełku i spotkaniu ze stolarzem. Okazało się, że musimy wybrać uchwyty do szafek i szaf. Termin realizacji kuchni i przyległości jakoś nam zleciał i w ciągu tygodnia dwóch będziemy mieli meble mocowane. Zostaną już tylko pozostałości.

W sobotę wieczorem natomiast kolejna wizyta w Ełku z wizytą u Martyny i Karola którzy we wtorek już na stałe wrócili z Norwegii do Polski. Posiedzieliśmy, napiliśmy się, pogadalismy. Fajnie i pewnie będziemy dość częstymi gośćmi u nich.

Pozostała część weekendu spędzona na robotach około domowych. Gosia grabiła i sprzątała, tata kosił, koparkował, a ja siedziałem przy bramie i starałem się przywrócić bramofon do życia (tylko tak porządnie).

I dalej czekamy na samochód, już opóźniony i już na pewno nie będzie go na mój wyjazd do Londynasa. Gosia będzie jakoś musiała tylko przeżyć i pojeździć tydzień do Ełku Carensem. I mamy nadzieję, że nie potrwa to już bardzo długo, bo trochę ciężko z jednym samochodem jednak…

Wylegiwaliśmy się caaaały tydzień. Hotel fajny, jedzenie dobre (ale gorsze od hiszpańskiego), plaża niestety kamienista – chociaż dzięki temu uniknęliśmy tłumów które zobaczyliśmy w pobliskim mieście na plaży piaszczystej. Wolnego miejsca niemal nie było.

Przez cały tydzień z hotelu się nie ruszyliśmy prawie w ogóle, nie licząc krótkich spacerków po okolicach i tego pojedynczego wypadu na piasek.

Źle nie było, bo takie coś pozwala wypocząć, ale niestety żona nie ułatwiała… ciągłe walki o ubiory rzuciły trochę cienia…

Teraz już znowu Polska, powrót w sobotni wieczór do Warszawy, przespanie u wujków i po zakupach w Decathlonie i Makro + walizkach w bagażniku wracaliśmy do domu zapakowani jak nigdy.

W czwartkowy poranek w końcu oficjalnie zameldowaliśmy Gosię w Liskach numer 9. Dowodu nie zmieniła, dostała tylko zaświadczenie ale już jest całkowicie moja.

Oprócz tego niewiele. U Gosi straszna ilość faktur do zaksięgowania i zrobienia przed wylotem na wakacje. Tak że do północy, to spokojnie żona przy komputerze… Gorzej niż ja jak miałem dodatkowe projekty….

A wakacje…. Ah…. W piątek się zapakowalismy do autobusu z walizkami i w sobotę raniutko znaleźliśmy się w samolocie na Cypr. Kolejne all-inclusive w życiu. Pogoda jak drut, pokój z z własnym jacuzzi i widokiem na morze… Żeby jeszcze tylko żona chociaż ten raz w roku była tak jak mąż chce… Ale tu chyba nie mam co liczyć na nic… No cóż, pozostaje sie tylko cieszyć, że trochę wolnego od pracy.

I znowu tydzień minął. I znowu praca praca. Tym razem Gosia oprócz swojej normalnej dorabia wieczorami księgując faktury dla taty. A że ucieka nam tydzień września na wakacje, musi się ze wszystkim wyrobić szybciej.

W sobotę z samego rana razem z mamą wybraliśmy się na moje pierwsze w życiu wykopki. Ciężka to robota i żmudna, ale daliśmy radę.

A w niedzielę też z samego rana zapakowaliśmy się do samochodu i ruszyliśmy w drogę do Warszawy ochrzcić Leona. Poszło bez problemów. Tylko chyba złapałem jakieś przeziębienie bo mnie gardło pobolewa. Oby nie przeszło w nic poważniejszego…