Category: Dzienniki Londynskie

Kolejne bilety zakupione na loty do Polski i nie tylko. Az sie zaczalem zastanawiac nad zapisaniem sie do strony zbierajacej mile – moze jakis pozytek bylby z tych wylatanych godzin. Bo bilety kupilismy juz na swieta, czym wzbudzilismy szczera wesolosc czcigodnego ojca (w koncu mamy kwiecien!) jak i na lipiec do Norwegii. Odwiedzimy Martyne z Karolem na dalekiej polnocy.

W zeszlym tygodniu zona mi wypomniala, ze nie robie nic romantycznego. Z przykroscia przyznalem jej odrobine racji i w sobote przygotowalem kolacje przy swiecach. Wyszla tez randka ktora sobie zazyczyla. Pewnie sobie strzelilem w stope, bo okazuje sie ze wyszlo dobre i przepisy musze zanotowac. I powtorzyc.

Dzisiaj natomiast w ramach spalania pozostalosci kolacji zrobilismy sobie kolejna wycieczke rowerowa. 3 godziny na siodelku, ponad 30 kilometrow i zaliczone wiekszosc widoczkow z centrum. Fajnie sie jezdzi :)

Dzisiaj tez juz oficjalnie Kasper z Edyta zaprosili nas na wesele. Bilety juz sa, wiec z przyjemnoscia moglismy od razu potwierdzic przybycie.

Gosi tydzien wolnego nie sluzyl za bardzo. Miala za duzo czasu na przemyslenia i zakupy. Bo zakupila rzeczy rozne na amazonie, ktore pozniej musialem dowozic do domu (i w przyszlym tygodniu tez bede). Miedzy innymi weszlismy w posiadanie miniaturowego ekspresu do kawy. Doszla rowniez kolejne paczka zaopatrzeniowa z Polski. Alkohol, ciasta, ser i majonez. Wszystko co niezdrowe, ale za to jakie dobre…

Na szczescie tydzien zostal tez wykorzystanie pozytywniej. W srode minely bowiem 2 miesiace od operacji, co oznacza ze Gosia mogla wyrzucic babciny stanik i uwolnic piersi. Oznaczalo to rowniez pozwolenie na powrot do sprawnosci i zobowiazanie Gosi do cwiczen i biegania.

zone moja… bo w sobote zakupilismy jej wlasny rower i od razu na gleboka wode :) W niedziele przejechalismy ze 35 kilometrow. Wycieczka do Richmond, zahaczenie o Richmond Park i powrot do domu nabrzezem rzeki. Fajna wyprawa :)

A wracajac jeszcze do minionego tygodnia to w poniedzialek jeszcze bedac we Wloszech, wujek zabral nas i Donatelle na wycieczke. Odwiedzilismy San Gimignano – typowo wloskie miasteczko turystyczne z dobrymi lodami, ladnymi widokami i zbyt wielka iloscia sklepikow z pamiatkami ;). Pozniej kolejne miasto (nijak nie pamietam nazwy) z przejzdzka kolejka na zameczek na wzgorzu i proba dojrzewajacego boczku z wloskim chutney. Mniam! Tylko Gosia nie sprobowala…

We wtorek z ogromna niechecia sie pozegnalismy i wrocilismy do domu. I pozostaly nam tylko wspomnienia. No moze jeszcze lazania. I sery. I wedliny. No dobra, sporo nam zostalo, mimo samego podrecznego bagazu!

Pozostale 3 dni minely blyskawicznie – na szczescie :)

Znaczy, dobrej Wielkanocy!

Jak widac wyzej, zgodnie z wszelakimi planami Święta spędzamy we Włoszech. Mijają niestety zbyt szybko… Przyjechaliśmy na miejsce w czwartek w nocy i po krótkiej podróży trafiliśmy do “nowej” parafii wujka. Jest spora zmiana w stosunku do poprzedniego miejsca. Teraz idzie sie u niego zgubić – tyle jest różnych pokoi. Nawet koty mają własną sypialnię i łazienkę! W piątek od razu wybraliśmy się zobaczyć czy wieża dalej krzywa. I jest krzywa. Miała być parada z okazji Nowego Roku (bo w Pizie juz mamy 2017), ale sie okazalo, ze wujek poslal nas nie tam gdzie trzeba. Przynajmniej zwiedzilismy sobie katedre, bo akurat wejscie bylo za darmo.

Po południu przyszla swiateczna paczka z Polski, sekacze, majone, ogorki kiszone – wszystko zeby swieta mialy w sobie tez troche polskosci. No i w sobote kuchnie dzielilismyz Donatella. Ona przygotowywala typowo wloskie lazanie, kroliki po mysliwsku i kurczaki, a my polska salatke warzywna i babke cytrynowa. I juz dzisiaj napychanie brzuchow. Po obiedzie sie ruszyc nie moglem, dobrze się maja sjeste. Pozniej sprawdzilismy szybkim spacerkiem czy morza nie ukradli i odwiedzilismy jeziorko z amfiteatrem operowym.

Oprocz gotowania w sobote wieczorem poszlismy tez na rezurekcje. Tutaj maja ja o 22 i od tej pory zaczynaja swiecenie jajek. I to czesto czekoladowych.

Bledy w pismie nalezy mi wybaczyć, komputer nie chcial sie polaczyc z internetem i pisze wszystek na komorce…

Pierwszy dzien kolejnej, juz drugiej, wiosny na obczyznie. Az wrocilem sobie do wpisu z zeszlego roku i wyglada to bardzo podobnie… Znowu w sobote nigdzie sie nie ruszylismy, chociaz znowu byly plany zakupowe (i znowu sukienki – mam nadzieje, ze tym razme bedzie chociaz z dekoltem). W tym roku nie wybralismy sie na parade z okazji dnia swietego Patryka, chociaz znowu z niedziele przedswiateczna wybralismy sie do kosciola. Parade przegapilem, bo sie odbyla w weekend przed dniem swietego Patryka, a do kosciola na msze sie wybralismy wyspowiadac, zeby na Wielkanoc u wujka byc dobrze przygotowanymi.

Patrzac na zeszly rok golabkow nie bylo, w zamian Gosia zrobila zapiekanke ziemniaczana. Odgraza sie, ze to juz ostatni raz, bo zapiekanka choc dobra, to nie szalowa i na pewno nie jest warta spedzania takiej ilosci godzin w kuchni.

Zeszly tydzien minal na spokojnie i nie moge sobie w tej chwili przypomniec zadnej rzeczy wartej wspomnienia. Ot codzienna praca, 3 razy przejechalem sie rowerem, w poniedzialek siatka. Standardowe zycie. No, dowiedzielismy sie tylko, ze Ania Plonska/Kawka w ciazy. Ze wszystkich przyjaciolek Gosi juz tylko Martyna bez dzieci…

Za to przyszly tydzien… nie wybiegajac przed szereg zostawie do opisania w nastepnym wpisie. Jesli pojdzie dobrze to popelnionym z Wloch!

Usmialam sie, wiec odnotowuje slowa meza:

KAMIL od tylu to LIMAK, to prawie to samo co ŚLIMAK :P

i dodatkowo wspomne, ze od srody Haribo zaczal  chodzic :)