Category: Dzienniki Londynskie

Znowu tytul odnosi sie do koncowki tygodnia, ale ja standardowo zaczne od poczatku – jakos mi tak latwiej pociagnac pozniej.

Tak jak pisalem, niedziela zakonczyla sie planszowkami i w ten sam sposob zakonczyl sie poniedzialek. Oprocz tego zorganizowalismy tez siatke razem z Filipem i Grzesiem. A po siatce poszli sie kapac w jeziorze. Wariaci zupelni.

Wtorek juz my na wariata, bo przed wylotem trzeba bylo odstawic Warszawiakow na powrotnego busa, pozniej odwiedzic nowozencow u nich w mieszkaniu i na koniec dojechac do Olsztyna. Dobrze, ze nam lot przelozyli z 17 na 20 to byl czas zalatwic wszystko. Moze oprocz znalezienia cydru lubelskiego – najlepszego jaki dotychczas probowalem, te angielskie tutaj sie nawet nie umywaja.

W srode kolejna siatka w ramach ligi i niestety kolejny przegrany mecz. Slabiutko nam idzie, ale pograc mimo wszystko fajnie. A kiedy ja gralem to Gosia w wirze pracy najpierw pracowala pilnujac dzieci, a pozniej piorac, prasujac i doprowadzajac mieszkanie do porzadku. Dobra mam zone.

Czwartek juz standardowa praca obojga, z tymze troche dluzsza dla Gosi. Z okazji piatej rocznicy Mark z Karolina zabrali Richa i Daniela na uroczysta kolacje. A w miedzyczasie Matt zdazyl nam mocno dopiec chlebek stojacy w piekarniku od rana. Ale jakos go zjemy.

Piatek kolejna siatka, 3 w tygodniu. Niezle sobie daje czadu i trzeba przyznac, ze dzisiaj to czuje w miesniach.

Weekend dzisiejszy minal nam pod znakiem lenistwa w sobote i w koncu tytulowego karmienia angoli. Jako, ze ostatnie w razy Rich fundowal na kolacje niedzielna to poczulismy sie w obowiazku odwdzieczyc sie tym samym. Zaprezentowailsmy zupe-krem z dymi, rolade z indyka i panna cotte. Sukces murowany!

Dlugie te wpisy straszliwie… ale Gosia mnie obdziela zoltymi karteczkami z calym tygodniem wyliczonym, wiec jak pominac jakis dzien? Sie nie da, wszystko trzeba opisac…

Chcialem zaczac od nawiazania do tytulu, ale nijak nie moglem sie zdecydowac jak dalej watek pociagnac – dlatego zaczne jednak grzecznie od wtorku w ktorym Gosia zaczela drugi sezon jogi. Wkrecila sie mocno, bo jak juz wspominalem sama tez juz kupuje ksiazki i ma zamiar cwiczyc (jesli tylko czas bedzie). A i ja sie bardzo z tego powodu ciesze, bo juz od dobrych paru lat ja namawialem ze wgledu na wady postawy ktore joga jednak jakos moze poprawi.

W czwartek zebralismy sie na samolot i dotarlismy do Polski bez najmniejszych problemow. Polecielismy na Mazury, wiec i droga powrotna przyjemna i sie nie dluzyla zbyt mocno. Piatek mialem pracujacy, zeby zbyt duzo dni wolnych nie wykorzystac, a zaraz po pracy polecielismy wszyscy na siatkowke. Razem z Gosia, ktora tez dawala rade, choc okupila to pozniejszymi spuchnietymi przedramionami i kolejnym pieknym siniakiem na kolanie. Dobrze chociaz, ze sukienka weselna byla dluga…

A propos wesela, w koncu nawiazanie do tytulu. Bo wlasnie w sobote od slubu i zabawy u brata Gosi- Roberta z Paulina rozpoczelismy tegoroczny sezon weselny. Sobota minela na przygotowaniach, ubieraniach sie i gonitwie. Gosia ze sliczna fryzura wygladala chyba najlepiej ze wszystkich gosci (i to wliczajac panne mloda ;)). Bawilismy sie mimo zmeczenia do samego konca, bo jako kierowcy rodzicow mlodego musielismy pomoc w sprzataniu po weselu i pakowaniu wszystkiego dobra.

W niedziele natomiast po przespaniu sie wsiedlismy w samochod i pojechalismy do Ostrowi. Dziadek Franek wyladowal na poczatku tygodnia w szpitalu z powodu zapasci i wprowadzony w spiaczke farmakologiczna spi dalej. Mama juz od czwartku byla przy nim, pomagajac cioci i zajmujac sie babcia. Na szczescie srodek dlugiego weekendu spowodowal, ze droga w obie strony byla bardzo znosna.

A po powrocie zaraz zbieramy sie posiedziec z Filipem, Grzesiem i Alicja, ktorzy przyjechali polenic sie u nas w sobote. Pogramy w bilarda, planszowki i pewnie sie czegos napijemy.

Cwiartki znaczy – przynajmniej dla Gosi. Od poniedzialku zaczela bowiem biegac po 10 kilometrow. Dumny jestem. A do tego sie chyba wkrecila w joge, bo zaczela kupowac o niej ksiazki. A oprocz tych dorwala jakas nowa ksiegarnie z promocjami i kupila wiecej ksiazek, tym razem nie o jodze, ale po angielsku dla siebie do czytania. Jeszcze bardziej dumny jestem.

A maraton to w ten weekend w Londynie, Matt z Katie i Vicky wybrali sie kibicowac ich wspolokatorke, to jest wyczyn… Ciekawe, czy Gosia tez w przyszlym roku sie wybierze ;) Tiaaa, chyba popatrzec jak inni sie mecza :P

Tydzien mielismy krotszy, bo poniedzialek swiateczny wolny – ale Gosia i tak wyrobila wiecej godzin niz w normalny tydzien pracy. Na szczescie nie zrobila tego wszystkiego w 4 dni, bo pare godzin przesiedzielismy wieczorem w niedziele u Hallerow, kiedy oni wybrali sie na wesele. Ale i tak od rana do wieczora pracowala.

Tym razem ja sie troche pochorowalem, niestety, ale lepsza i cieplejsza pogoda oznacza mocniejsza klimatycje. A ta dmucha prosto na mnie zimnym powietrzem. Wystarczyly 2 dni i sa efekty… Katar mnie meczy, mam nadzieje tylko ze szybko przestanie. Mam ambitne plany na jutro, zeby zakryc te wyloty klimy ktore wieja na mnie.

A dzisiaj kolejny z serii brytyjskich obiadkow. Rich tym razem zaserwowal nam kurczakowe i swinskie ciasto. Znaczy ciasto francuskie wypelnione nadzieniami – z kurczaka z pieczarkami i papryka i z miesa wolowego z cebula. Zaserwowane z ziemniakami i groszkiem. Ciekawe i smaczne danie, szczesliwie wczesniej gralem w siatke wiec nawet kalorie sie zgadzaly ;)

Grzecznie chodzimy tez juz 3 tydzien do kosciola, ciekawe ile wytrzymamy. Trzeba przyznac, ze najbardziej przyjemne sa powroty do domu ktore robimy sobie spacerkiem nad rzeka, wiec moze wytrzymamy troche dluzej.

Drugi tydzien “urlopu” Gosiowego, juz nie chcialo jej sie tak gotowac, ale jest usprawiedliwiona przygotowaniami do Swiat. Bo Swieta przyszly i juz prawie przeszly. Paczka z Polski tez zdazyla dotrzec na czas, niestety ze stratami w postaci rozbitej butelki bimbru i peknietego sloiku majonezu :/ Poza tym przygotowujac Wielkanoc bardzo duzo sie nie narobilismy, ot pare salatek, zurek, sprzatanie domu. Pare wypraw do kosciola na swiecenie jaj i msze niedzielna. No i sniadanie niedzielne, na ktorym jednak nie bylismy sami – dolaczyli do nas Rich z Vicky i chyba im smakowalo.

W pracy normalnie, nie liczac krotszego tygodnia (bo i piatek i poniedzialek sa tutaj wolne), jakies kino, siatka, cwiczenia. Te cwiczenia to ciezko…,bo swieta i nasze Polskie obfitujace w tradycyjne potrawy niestety nie sa zbyt zdrowe (niedopowiedziane), wiec niedziela spedzona na jedzeniu da sie nam troche we znaki.

Dodatkowo w Wielkanoc od poludnia minela pod znakiem “pracy zarobkowej”, gdyz zgodzilam sie przyjsc z mezem i zajac dziecmi, by szefostwo w tym czasie moglo wybrac sie na wesele.