Category: Perypetie Mazurskie

Tym razem tylko weekend, bo nikt nie pamięta co się działo w tygodniu.

W piątek pojechałem do chirurga odebrać wyniki i dowiedzieć się co siedziało w moim kolanie. Na pięciominutową wizytę czekałem 4 godziny… Znamię się okazało niegroźne, blizna brzydka, ale dopóki się nic nie pojawi to i tak się cieszę.

Zdecydowaliśmy wcześniej, że jednak zrezygnujemy z usług Grzesia i w sobotę rano spotkaliśmy się z architektem ełckim. Konkretny facet, pogadaliśmy o planach domu i rozszerzenia agrobory i teraz czekamy aż gość zaproponuje koncepcję elewacji. Zobaczymy jak to pójdzie.

Dalsza część weekendu była mocno pracowita. W sobotę zaczęliśmy wycinkę drzew pod boisko, co okazało się pracą mocno ciężko – ale mamy nadzieje, że tylko z powodu rozpoczęcia prac od największego drzewa. Wielkie, pełno gałęzi… Ciężko.

W sobotę również do domu nie wróciła mama. Niestety, wujek złapał jeszcze jedną bakterię i znów z gorączką. Mamy nadzieję wszyscy, że to już ostatni tydzień. Mają już kogoś do pomocy, wujek na antybiotykach, dreny wyjęte, wszystko się goi. Idzie ku lepszemu.

Teście w niedzielę zarzucili nas ogórkami. Chcieli oddać 30 kilo, ale udało się połowę. I od razu część do słoików na krokodylki (pierwsze w życiu), część na ogórki curry (też pierwsze). Cały dzień nam się zszedł, ale chyba nawet wszystko wyszło.

Pamięć zewnętrzna ma focha i nie chce powiedzieć co się działo w tygodniu. Więc tylko weekend.

Jako, że dalej mam przerwę od kontraktu Waszyngtonowego więc korzystam z wolniejszych wieczorów i weekendów.

W piątek wieczorem w odwiedziny na parę dni wpadli Miłosz, Ola, Leon i Forest. Jakoś się zajmują sobą na szczęście, więc nie dostarczają nam dodatkowej roboty. I dobrze, bo i bez tej pracy jest od groma.

Dlatego własnie w sobotę pełni werwy wstaliśmy rano, z zamiarami pociągnięcia trochę prac podwórkowych. Niestety, na zamiarach się skończyło, bo zadzwonił stolarz i trzeba było jechać do Ełku podejmować decyzje co do kuchni… No i jak zwykle się zeszło na tyle długo, że ledwo zdążyłem obiad ugotować i trochę zająć się płotem. A czasu było jeszcze mniej niż zwykle, bo na wieczór wybraliśmy się do Suwałk posłucha i pobujać się przy bluesie z okazji corocznego festiwalu. Razem z Gosią, tatą i panią Elą posłuchaliśmy jednego świetnego i dwóch troszkę gorszych koncertów. Z niedosytem lekkim wróciliśmy, ale zamiarem pojechania tam również nazajutrz.

W niedzielę (jak zresztą i parę poprzednich dni), pogoda zrobiła się znowu letnia. Najbardziej pilne okazały się porzeczki. Już od dłuższego czasu dojrzałe – trzeba je było pozbierać i przerobić. Ja zbierałem jednocześnie porzeczki i słońce. A po zebraniu Gosia ugotowała kompot, a ja przerobiłem resztę na sok porzeczkowy. I to były nasze pierwsze w życiu wspólne przetwory.

Wieczorem znowu się zebraliśmy do samochodu, a że późno skończyliśmy soczek to przycisnąłem trochę tam gdzie nie trzeba. I niestety przyuważyli mnie Panowie policjanci i wlepili mandat na 100 złotych i 4 punkty karne. Mogło być gorzej. Ale koncerty i tak nam to wynagrodziły, bo obydwa były po prostu świetne. Energetyczne i pobujać się można było i pośpiewać. Super. Za rok powtórka.

Płot w Liskach gotowy, podłogi w mieszkaniu gotowe, łazienki prawie też. Także powolutku widać światełko. Również na sufitach, bo kupiliśmy pierwsze oswietlenie łazienkowe i kuchenne.

Idą też dalsze sprawy kuchenne i łazienkowe, załatwiliśmy pomiary luster i kabiny oraz kuchni z przyległościami szafowymi. Na kuchnię się naczekamy ponad 2 miesiące, ale przynajmniej będzie dokładnie taka jaką chcemy. A nie marketowa w prawie tej samej cenie…

W środę smutne wydarzenie, bo niestety zmarła ciocia Kazia, siostra babci. Pojechaliśmy na pogrzeb do Ostrowi, zostaliśmy na obiad i wróciliśmy wieczorem do domu.

Na szczęście tydzień nie był tylko smutny. Daleko za górami, we Włoszech, wujka Tadka wypuścili ze szpitala. Wychudzony, ale wygląda na to, że zdrowy. I guz który nie dawał jakichś wielkich nadziei został wycięty w całości, a na żadne przyległości się nie rozpanoszył. Teraz tylko wujka trzeba podtuczyć, wyciągnąć resztę szwów i rurek i pewnie ostrożnie będzie mógł wrócić do normalności.

Pogoda się trochę “zepsuła”, już nie 35 stopni, a 15. Czemu nie mogłoby być umiarkowanie, tylko popada ze skrajności w skrajność? No, ale nie przeszkodziło nam to, żeby najpierw wyprawić grilla w piątek tacie, Gąszczakom i Balcerkom (no, wyprawić to za dużo powiedziane, bo mnie jakaś migrena zmogła), a później w sobotę już nam i Wiolce z Piotrkiem. Posiedziliśmy, popiliśmy, tylko niedziela nam jakoś przeszła niezauważalnie na kacu.

Zaczniemy od początku. Tata pojechał, a w zasadzie popłynął na 3 dni do Szwecji na jakieś szkolenie/konferencję. W poniedziałek miał urodziny, ale, że go nie było, to po jego powrocie mama w środę wyprawiła mu niewielką imprezę. Jedyną butelką w zamrażarce był nasz bimber – no i go wychleli ;)

W sobotę umówiliśmy się na pomiar i zakup drzwi do mieszkania i dodatkowo wybieraliśmy lampy, farby, prysznice i pełno różnych innych bardzo potrzebnych rzeczy. Wczesnym popołudniem tata odwiózł mamę do Ostrowi, a stamtąd mama pojechała do Modlina i poleciała do Włoch do wujka. Nie wiadomo na ile, ale pewnie trochę czasu tam spędzi.

W niedzielę, skoro handlowa wykorzystaliśmy na wyjazd do Białegostoku. Chcieliśmy zamówić kuchnię marketową, ale nie wyszło… Po przestaniu 2 pełnych godzin i podliczeniu wszystkiego wyszła kwota większa od spodziewanej, aczkolwiek dalej niższa o jakieś dwa/ trzy tysiące od kuchni od stolarza. Nawet mimo tego, bylismy gotowi ją zamówić i zapłacić, ale się okazało, że nie podobały im się wymiary podane i kazali robić dokładniejsze, albo płacić za wykonanie ich przez “fachowców”. No i trochę nas tym wkurzyli i zniechęcili, do tego ta cena, wiec jednak rezygnujemy.

A samo mieszkanie? Pochłania niewyobrażalne ilości gotówki. Na tę chwilę mamy wydane ponad 35 tysięcy, a brakuje jeszcze całej stolarki kuchennej i szafkowej, mebli, urządzeń. Ło matko bosko. I nie tylko mieszkanie pochłania gotówkę, w końcu finalizujemy wynajem samochodu, a pierwsza rata pochłania pełne 20%. A to też spora kwota do wyłożenia. I do tego wszystkiego kursy i funta i dolara spadły na łeb na szyję…