Category: Perypetie Mazurskie

No i mamy wszystkie. Trochę czasu i znajomości to wymagało, ale dzięki internetowej globalizacji wszyscy są do namierzenia. I sąsiedzi z którymi od lat żadnego kontaktu nie było podpisali oświadczenie i nawet może Warszawiacy nam sprzedadzą działkę.

Okazało się, że największy kłopot sprawili nam Ci sąsiedzi, którzy byli nam już znani wcześniej. Najpierw trzeba było siły przekonywania Gosi, a dzisiaj podróży do Suwałk. Ale są! I we wtorek powinniśmy mieć prawomocną decyzję – teraz już prosta droga do pozwolenia na budowę. Z którym zresztą też nie będziemy czekali, bo wczoraj udało się nam zaakceptować plany rozbudowy.

Z koronawirusem po paru tygodniach wszyscy jakby powolutku przechodzili jak coś normalnego. Rząd się miota w decyzjach, dwa tygodnie temu lasy i parki zamknęli, od juta otwierają. Na początku epidemii maski nie pomagały, teraz każdy musi twarz zasłaniać. Głupota.

Nic się nie zmienia w stosunku wirusowym. Dalsze obostrzenia, zamknięte galerie handlowe, kina, restauracje itp, nie wiadomo co będzie z gospodarką – ot pandemia.

Wielkanoc minęła nam w szóstkę i w zasadzie nie jakoś mocno świątecznie. Ot dobre jedzenie i trochę mniej roboty, bo wiadomo, że nikt nas nie odwiedzi.

Okazało się też, że jest kolejna sprawa którą opóźnia nam wirus. Budowa domu… decyzja w sprawie warunków zabudowy, aby się uprawomocnić nie potrzebuje teraz po prostu 2 tygodni milczącej zgody, a oświadczenia o zrzekaniu się wniesienia sprzeciwu od wszystkich sąsiadów. I weź ich teraz znajdź.

No i popsułem szczoteczkę do zębów. Albo Gosia popsuła. Albo sama z siebie padła już po dłuższym czasie użytkowania. Trzeba nam nową.

Dalej wirus. I wpływa mocno na życie. Od dość trywialnych spraw zakupowych – bo trzeba w kolejkach przed sklepem stać, do znacznie poważniejszych. Obydwie firmy w kłopotach – tata się martwi czy będzie na tyle dużo pracy, żeby się utrzymać, a i w LogicSpot Karolina mnie poprosiła o parę dni bezpłatnego wolnego. A do tego sytuacji w slużbie zdrowia powoduje opóźnienie naszych planów ciążowych o kolejne miesiące. I czekamy z utęsknieniem aż sytuacja wróci do normy…

Ale korzystając z przepięknej letniej prawie pogody ciągniemy dalej prace podwórkowe. Wyrównywanie boiska, cięcie gałęzi, wycinanie drzew, porządkowanie po zimie. Jak by tak już można było budowę zacząć…

Koronne wieści nadal dominują we wszystkich dziennikach i wiadomościach. Żeby tak tylko walczyli z wirusem jak ze straszną opozycją. Na razie wprowadzili zakaz przemieszczania się oprócz czynności niezbędnych – typu praca, czy zakupy.

Okazało się też, że niezbędnym był przyjazd Miłosza z Olą i młodym. Zostaną u nas pewnie aż do uspokojenia się sytuacji – więc strzelam, że do Wielkanocy na spokojnie. Ale postawiliśmy się i powiedzieliśmy, że w takiej sytuacji wyprowadzamy ich do Zaścianka i tak właśnie się wczoraj stało.

Wczoraj również mieliśmy pierwszy posmak lata, temperatura nam skoczyła do piętnastu stopni więc korzystając z okazji rzuciliśmy się do pracy. Piłowanie, palenie układanie i powoli robi nam się miejsce pod dom. Ciekawe tylko, czy uda się coś jeszcze w tym roku pociągnąć do przodu.

Przymierzyliśmy się też do fotowoltaiki, zeby ocenić co sie jeszcze do kupienia i zrobienia i pewnie na wiosnę/lato zacznie nam produkcje energii.

A dzisiaj wybraliśmy się do mieszkania pociągnąć trochę prac. Dołączyli do nas tata z Miłoszem i sporo zrobiliśmy. Sofy, łóżka, głowice, rurki, elektryka. I postanowienie, żeby znaleźć i kupić wszystkie pozostałe rzeczy jak najszybciej. Trzeba skończyć to nareszcie.