Category: Perypetie Mazurskie

Nic się nie zmienia w stosunku wirusowym. Dalsze obostrzenia, zamknięte galerie handlowe, kina, restauracje itp, nie wiadomo co będzie z gospodarką – ot pandemia.

Wielkanoc minęła nam w szóstkę i w zasadzie nie jakoś mocno świątecznie. Ot dobre jedzenie i trochę mniej roboty, bo wiadomo, że nikt nas nie odwiedzi.

Okazało się też, że jest kolejna sprawa którą opóźnia nam wirus. Budowa domu… decyzja w sprawie warunków zabudowy, aby się uprawomocnić nie potrzebuje teraz po prostu 2 tygodni milczącej zgody, a oświadczenia o zrzekaniu się wniesienia sprzeciwu od wszystkich sąsiadów. I weź ich teraz znajdź.

No i popsułem szczoteczkę do zębów. Albo Gosia popsuła. Albo sama z siebie padła już po dłuższym czasie użytkowania. Trzeba nam nową.

Dalej wirus. I wpływa mocno na życie. Od dość trywialnych spraw zakupowych – bo trzeba w kolejkach przed sklepem stać, do znacznie poważniejszych. Obydwie firmy w kłopotach – tata się martwi czy będzie na tyle dużo pracy, żeby się utrzymać, a i w LogicSpot Karolina mnie poprosiła o parę dni bezpłatnego wolnego. A do tego sytuacji w slużbie zdrowia powoduje opóźnienie naszych planów ciążowych o kolejne miesiące. I czekamy z utęsknieniem aż sytuacja wróci do normy…

Ale korzystając z przepięknej letniej prawie pogody ciągniemy dalej prace podwórkowe. Wyrównywanie boiska, cięcie gałęzi, wycinanie drzew, porządkowanie po zimie. Jak by tak już można było budowę zacząć…

Koronne wieści nadal dominują we wszystkich dziennikach i wiadomościach. Żeby tak tylko walczyli z wirusem jak ze straszną opozycją. Na razie wprowadzili zakaz przemieszczania się oprócz czynności niezbędnych – typu praca, czy zakupy.

Okazało się też, że niezbędnym był przyjazd Miłosza z Olą i młodym. Zostaną u nas pewnie aż do uspokojenia się sytuacji – więc strzelam, że do Wielkanocy na spokojnie. Ale postawiliśmy się i powiedzieliśmy, że w takiej sytuacji wyprowadzamy ich do Zaścianka i tak właśnie się wczoraj stało.

Wczoraj również mieliśmy pierwszy posmak lata, temperatura nam skoczyła do piętnastu stopni więc korzystając z okazji rzuciliśmy się do pracy. Piłowanie, palenie układanie i powoli robi nam się miejsce pod dom. Ciekawe tylko, czy uda się coś jeszcze w tym roku pociągnąć do przodu.

Przymierzyliśmy się też do fotowoltaiki, zeby ocenić co sie jeszcze do kupienia i zrobienia i pewnie na wiosnę/lato zacznie nam produkcje energii.

A dzisiaj wybraliśmy się do mieszkania pociągnąć trochę prac. Dołączyli do nas tata z Miłoszem i sporo zrobiliśmy. Sofy, łóżka, głowice, rurki, elektryka. I postanowienie, żeby znaleźć i kupić wszystkie pozostałe rzeczy jak najszybciej. Trzeba skończyć to nareszcie.

Wygląda na to, że przez dobrych parę miesięcy to wirus będzie nam organizował życie. No bo o czym tu pisać, skoro wszędzie każą zostawać w domu, nie spotykać się z ludźmi, coraz gorsze wiadomości przychodzą ze świata… No i siedzimy.

Wirus opóźnia też nasze plany, chcieliśmy robić podejście do następnego transferu w tym miesiącu, ale Gosia po telefonie do kliniki dowiedziała się, że jednak lepiej będzie przeczekać i poczekać. Oby tylko w następnym miesiącu się udało.

Korzystając z braku planów weekendowych trochę się wzięliśmy za robotę w domu. W końcu uprzątneliśmy garaż z mebli wujkowych. Część znalazła nowe miejsce w domu na górze, część tylko przeniesiona do Przypiecka. Tata się zabrał i zabudował wnękę pomiędzy klatką schodową i kominem, tak że Gosia zyskała kolejne półki do trzymania rzeczy.

Na wsi nam się pojawiły nowe kable na słupach, wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują że pojawi się w domu światłowód. Oby tylko nie skończyło się na słupach i oby tylko jakiś operator chciał do nas puścić sygnał…