Dzień Świętego Patryka

Zaskoczyła mnie żona w zeszłym tygodniu swoim wpisem, ale już wracamy do normalności.

Drugi tydzień biegania 3 razy w tygodniu zaowocował bólem piszczeli. Spróbuję go przechodzić, ale jeśli nie przejdzie to chyba będę musiał ćwiczyć w jakiś inny sposób…

Gosia zdążyła wychlać butlę wina w ciągu jednego wieczoru z Anią na Skypie, w związku z czym musiałem sam zrobić obiad, ogarnąć dom i wynieść się z łóżka bo mnie kopała. OooOoo!  I nie zrobić obiad a jak już to dokończyć (jest różnica) i nie kopała a ewentualnie przez sen szturchała, bo widocznie koszmar jaki podczas drzemki mnie dopadł i nie wynieść z łóżka a jedynie przejść na kanapę, byś mógł spokojnie oglądać jakieś dziwne strzelankowe zawody… i w ogóle nie rob mężu wpisów, jak Ci humor nie dopisuje cuś, bo marudnyśśśś jest za bardzo. Dodatkowo dodam, że znów cieszymy się słoikami majoneza, piklów, dżemorów, ogórasów itp. itd., bo zawartość paczki od rodziców raduje nas zawsze :-)

W pracy dość spokojnie, ciągle siedzimy w piwnicy i odliczamy kolejne tygodnie do przeprowadzki do nowego biura, w weekend wybraliśmy się na Ealing żeby “poszukać” sukienki. Więcej tego nie zaproponuję. 2 godziny jazdy + może 2 godziny “szukania” zakończonego bez przymierzenia chociaż jednej. Niech sama szuka.

W niedzielę mimo niesprzyjającej aury pogodowej wybraliśmy się do centrum obejrzeć paradę z okazji dnia świętego Patryka. Obejrzeliśmy sporo orkiestr, tancerzy i performersów (chyba jest takie słowo?), zmokliśmy i przemarźliśmy doszczętnie tak że po dość krótkim czasie siedzieliśmy w pociągu powrotnym do domciu z jednym tylko krótkim przystankiem na pizzę.